Een schrijfretraite in de winteraan de Adriatische kust, buiten het seizoen.

In oktober worden de meeuwen de meesters van de boulevard. De strandclubs hebben hun parasols opgeborgen, de palmen werpen een langere schaduw, het Adriatische licht wordt schuin en breed. Het is het seizoen dat weinig mensen kennen van een Italiaanse kuststad: wanneer de restaurants weer tot leven komen voor de lokale bevolking, wanneer het lawaai van het verkeer een paar toonhoogtes zakt, wanneer de tijd — die trage tijd waar schrijven om vraagt, en die overal verloren lijkt — weer in de uren van de dag opduikt.

Echte stilte, in Italië, is moeilijker te vinden dan men zegt. De binnenlanddorpen hebben tractoren, klokken, honden; de grote steden hebben hun eigen permanente stem; de toeristenoorden houden, zelfs in de winter, een onderstroom van passanten. Kuststeden buiten het seizoen blijven een van de weinige concrete antwoorden, en het is een antwoord dat veel schrijvers — Italiaans en buitenlands — jaar na jaar herontdekken. La Tana dei Dalmatini is een van de huizen waar dit mogelijk is.

Waarom San Benedetto, waarom de winter

De Adriatische kust van de Marche geniet een mediterraan microklimaat: het seizoensgemiddelde in de winter ligt rond de 7 °C, in januari liggen de maxima rond de 11 °C en de minima rond de 6 °C. Sneeuw komt voor, vriesnachten komen voor, maar op de meeste dagen is de winter van het zacht-grijze soort — het soort dat een wandeling naar de pier na de lunch toelaat zonder al te veel lagen. Het is geen Californisch woestijnklimaat, maar het is zacht genoeg dat je niet gedwongen bent wekenlang binnen te zitten.

De stad in het laagseizoen is een echte stad. Het autovrije centrum blijft beloopbaar, de kiosk opent om 7 uur, de historische cafés (Caffè Florian aan Viale Secondo Moretti, Antico Caffè Soriano aan Viale Buozzi) blijven open met een lokaal publiek, en een tiental restaurants blijft open zelfs van december tot februari. De Openbare Bibliotheek Giuseppe Lesca — aan Viale Alcide De Gasperi 124, ongeveer 700 meter van het huis — is open maandag tot vrijdag 8.30–19.30 uur, zaterdag 8.30–13.00 uur, gratis toegang. Het is een van de beste openbare plekken in de stad voor wie een tweede werkplek buiten het huis zoekt, vooral op de regenachtiger middagen.

Verbindingen: het station van San Benedetto ligt op de Adriatische hoofdlijn, 650 meter van het huis. Vanuit Bologna is het ongeveer 3 u met de Frecciarossa, Frecciabianca of Intercity (meestal direct); vanuit Rome 3 u–3 u 30; vanuit Milaan duren de directe Frecciarossa-treinen op de Adriatische lijn (die doorrijden naar Bari/Lecce, met halte in SBT) ongeveer 4 u–4 u 30. Voor wie uit het buitenland komt, zijn de luchthaven van Ancona (75 km) en de luchthaven van Pescara (75 km) het dichtstbij. Actuele dienstregelingen: trenitalia.com / italotreno.it.

De dag, zoals die vorm kan krijgen

Er bestaat geen juiste dag — er is die welke voor jou werkt. Wat volgt is de structuur die veel schrijvers (Italiaans en buitenlands) ons vertelden hier helemaal vanzelf te hebben gevonden:

• ·Ochtend · koffie thuis, twee of drie uur schrijven aan de grote tafel in de woonkamer. Het licht komt binnen door het manshoge raam op de tuin — gefilterd, niet hard, langzaam veranderend door de ochtend heen. De ramen kijken uit op een omsloten binnenplaats, niet op de straat: het buitenlawaai komt gedempt aan.
• ·Late ochtend · een half uur naar buiten. Tien minuten te voet is de boulevard; vier minuten het autovrije centrum voor een koffie en de kiosk; acht minuten de Molo Sud, een kilometer steen die de open zee in reikt.
• ·Lunch · iets lichts thuis (het keukentje is goed uitgerust, met een inductiekookplaat, magnetron en een koffiezetapparaat met cups) of in een osteria in het centrum die in het laagseizoen open blijft.
• ·Middag · een tweede blok schrijven of herzien. Voor wie liever van lucht verandert, is de Lesca-bibliotheek acht minuten te voet: bureaus, structurele stilte, openbaar internet.
• ·Avond · uit eten (vijftien restaurants binnen honderd meter van de deur) of thuis, voor een wandeling naar de haven. De blauwe vuurtoren op de punt van de Molo Sud is een van de indrukwekkendste plekken aan de kust in de winter — leeg, winderig, precies wat je nodig hebt na het afronden van een lastig hoofdstuk.

Wat er in het huis is dat ertoe doet voor een schrijver

• ·Een echt wit bureau in de tweede slaapkamer, naast het raam. Het kan daar blijven staan of naar de tweepersoonskamer worden verplaatst, afhankelijk van waar je vroeg in de ochtend liever werkt.
• ·Een grote tafel in de woonkamer, handig voor wie aantekeningen, manuscripten, bronnen moet uitspreiden — niet alleen een laptop. Het is de tafel waar de meeste gasten in de loop van de dag uiteindelijk werken.
• ·Glasvezel-wifi door het hele huis, met een router en een versterker: volledige dekking zelfs in de slaapkamers en de tuin. Voor wie graag een back-up heeft, is er ook een uitstekend 4G/5G-signaal in de omgeving.
• ·Een familiebibliotheek met honderden delen, grotendeels in het Italiaans: hedendaagse fictie, klassiekers, non-fictie, een paar kunstmonografieën. Het is geen dienst — het is gezelschap. Wie de boeken van anderen kan lezen, vindt vaak een weg naar zijn eigen.
• ·Redelijke akoestische rust: dikke muren, een binnenligging weg van de straat (de manshoge ramen kijken uit op de omsloten binnenplaats van de tuin). Het is geen geluiddichte studio, maar het is aanzienlijk stiller dan het gemiddelde appartement in het stadscentrum.
• ·Een keukentje uitgerust voor wie niet van restaurants afhankelijk wil zijn: inductiekookplaat, oven, magnetron, koelkast, koffiezetapparaat met cups, waterkoker. In een werkweek verandert het weten dat je thuis kunt eten wanneer een hoofdstuk niet wil sluiten, de hele dag.

Duur, kosten, boeken

In het laagseizoen (ruwweg oktober–april, feestperiodes daargelaten) nemen we lange verblijven aan in onderling overleg — hele weken of hele maanden. De tarieven dalen aanzienlijk vergeleken met de zomer, en voor verblijven van twee weken of meer is een speciale prijs bespreekbaar. De orde van grootte ligt ruim onder die van gestructureerde schrijversretraites (die vaak vanaf €1.500 per week beginnen), en dit is het hele huis, geen gedeelde kamer.

De beste manier om een lang schrijfverblijf te boeken is ons rechtstreeks te schrijven — niet via Booking of Airbnb. Vermeld grofweg de data, een korte introductie van wie je bent (het boek waaraan je werkt, het soort dag dat je voor je ziet, eventuele dieren die meekomen), en eventuele specifieke wensen. We antwoorden persoonlijk. Het is geen geautomatiseerd kanaal: het is de manier waarop we altijd hebben gewerkt met de gasten die lang blijven.

Wat La Tana NIET is

In alle eerlijkheid — en omdat het ook helpt bij het boeken — is het de moeite waard te zeggen wat je niet moet verwachten. La Tana is geen gestructureerde residentie voor kunstenaars, met andere schrijvers, groepsmomenten, een mentor in huis. Je bent op jezelf aangewezen, je doet het zelf, je organiseert de dag zelf. Er is geen begeleider, er is geen programma. Er is geen eten inbegrepen — er is een keukentje en het centrum op honderd meter. Het is geen specifieke geluiddichte studio: het is een familiehuis, goed onderhouden, stil naar stadse maatstaven, maar een huis. En er is niet — althans niet vanzelf — een omgeving van andere schrijvers om mee uit te wisselen: daarvoor zijn er de gestructureerde Italiaanse retraites (Lo Spazio Letterario in Bologna, Dimore Letterarie met bases in Romagna, Toscane en Puglia, de Bogliasco Foundation in Ligurië voor internationale auteurs), en die zijn een heel andere ervaring.

Voor wie dit werkt

• ·Wie een lange tekst afmaakt — een roman in de laatste vijftig pagina's, een non-fictieboek in het slothoofdstuk, een scenario in het derde bedrijf. Het huis is bijzonder goed voor de afrondingsfase, waar je continuïteit van uren en weinig onderbrekingen nodig hebt.
• ·Wie een periode van vrij schrijven zonder programma wil — een sabbaticalmaand, een blok van drie weken tussen twee projecten, een zelfopgelegde pauze van de dagelijkse routine.
• ·Wie een goedkoper, vrijer alternatief zoekt voor de dure gestructureerde retraites — alleen betalen voor het huis, je eigen uren en ritme bepalen, zonder verplichting om aan groepsmomenten deel te nemen.
• ·Wie elk jaar naar hetzelfde seizoen terugkomt. Het is wat we het meest waarderen: de gasten die de eerste week van november kozen, of januari, of maart, en elk jaar naar diezelfde week terugkeren. De gewoonten van een terugkeer maken deel uit van het schrijven.

Wanneer het huis zich ook voor andere dingen leent

Het gebeurt dat het huis, tussen de ene boeking en de andere, ook kleine, andere momenten herbergt: intieme workshops, oefensessies, korte groepsresidenties. Het is niet de prioriteit — de prioriteit blijft klassieke gastvrijheid — maar als het idee strookt met het karakter van het huis (intiem, hoogstens acht tot tien personen, in de rustigere maanden) praten we er graag over.

Tot slot

Een week schrijven in een kuststad buiten het seizoen is iets wat je jezelf eens in je leven gunt en dan, vaak, herhaalt. De trage uren, het schuine licht, de meeuwen bij de haven in de late namiddag, het geluid van je eigen voetstappen op de stenen van de pier, het boek dat dertig pagina's vordert zonder dat je het merkt. We garanderen niets hiervan — dat kunnen we niet. Maar we weten dat het huis, voor wie het kwam zoeken, een plek is geweest waar het waarschijnlijker werd dat het gebeurde.