Een tuin van 110 m² die alleen aan het huis toebehoort, aan elke kant omsloten door muren en hagen: hij is niet vanaf de straat te zien, en hij geeft je het gevoel van een kleine privébinnenplaats midden in het historische centrum. Een hoge palm in het midden, blauwe hortensia's helemaal achterin, toscaanse jasmijn op de muren (in volle bloei van mei tot begin juni). Onder de palm staat het huisje van de konijnen, en ernaast de volière van de grasparkieten. We zorgen met aandacht voor het gazon, maar het is niet altijd zo groen als op de foto's: het hangt af van het seizoen, de regen, de hetere of koelere zomers — sommige jaren werkt de natuur mee, andere minder.
- 01
Gebruik hem als je eigen ruimte
Twee ligbedden, een tafeltje, stoelen: je kunt lezen, buiten ontbijten, de kinderen op het gras laten spelen, zonnebaden. Alle drie de kamers kijken door raampartijen van vloer tot plafond uit op de tuin — veel gasten brengen uiteindelijk meer tijd hier door dan binnen.
- 02
Zon en schaduw · maar er is geen zeebries
Midden op de dag komt de zon vol op het gras; de rest van de dag houdt de schaduw van de palmen en hagen het koel. Omdat hij aan elke kant door de grensmuren omsloten is, bereikt de Adriatische bries hier echter niet — ook al ligt de zee 900 meter lopen verderop (iets minder hemelsbreed), de tuin is een beschutte ruimte, niet doorwaaid. In de zomer kan het op de piekuren heet worden: de ligbedden in de schaduw, koel water binnen en een goed boek is de combinatie die werkt.
- 03
De ruimte delen met de konijnen en grasparkieten
De drie konijnen zijn vrij op het gras en komen uit zichzelf naar je toe; de grasparkieten blijven in de blauwe volière naast het huisje van de konijnen. Langzame bewegingen, lage stemmen, geen eten van buiten — de rest gaat vanzelf.
Wanneer het huis iets anders wordt · workshops en kleine evenementen